کانون تئاتر را به مدارس می برد

بازدید:
1183

اسم کانون که می‌‌آید، آدم ناخودآگاه یاد «کتاب» و «تئاتر» می‌‌افتد. هرچند که کانون در طول سال‌‌های طولانی که از فعالیتش می‌گذرد، برنامه‌های متنوعی در حوزه‌های مختلف داشته تا به اصطلاح فکر، خلاقیت و در یک کلام روح کودک و نوجوان ایرانی را بپروراند، ولی به نظر می‌‌رسد همیشه دو مقوله‌ی کتاب‌های کانونی و تئاترهایی که در این نهاد تولید می‌شدند و روی صحنه می‌رفتند پررنگ‌تر بوده است

تا سال گذشته دانش‌آموزهای ابتدایی و راهنمایی که به مدرسه می‌رفتند برای درس خواندن قرار بود سر کلاس درس بنشینند و با معلمی طرف باشند که بر اساس متدهای کلاسیک آموزشی به آن‌ها درس بدهد. حالا شاید این وسط معلمی خلاقیتی هم نشان می‌داد و ابزار کارش را کمی متفاوت می‌کرد ولی قطعا «درس خواندن با تئاتر» آرزویی بود که این روزها کانون درصدد است که برای بچه‌های دهه‌ی 80 آن را برآورده کند. دانش‌آموزانی که امسال از اول مهر به مدرسه می‌روند شاهد ورود گروه‌های تئاتری به مدارس‌شان خواهند بود تا فارسی و علوم و اجتماعی و تاریخ و هنر و حتی حساب و کتاب و جدول ضرب و... را در قالب نمایش ببینند و بیاموزند. 

صارمی با اشاره به این‌که طرح «تئاتر-مدرسه» از ابتدای سال تحصیلی جدید کلید می‌خورد و مدارسی هستند که قرار است از اول مهر میزبان گروه‌های نمایشی کانون شوند، گفت: ما در این حوزه با خلاء‌های زیادی مواجه بودیم. از یک طرف گروه‌های تئاتری هستند که می‌توانند در مدارس به اجرا بپردازند و ظرفیت‌شان نادیده گرفته شده و از طرف دیگر مدیرانی هم هستند که نگران ادبیات نمایش‌هایی هستند که قرار است دانش‌آموزشان آن را ببیند و بشنود. این نکته را هم باید در نظر بگیریم که بچه‌ها با تئاتر به دلیل همین حالت رودررویی که دارد، خیلی خوب ارتباط برقرار می‌کنند و بر همین اساس بود که طرح تئاتر-مدرسه را ارایه کردیم. 
مدیر مرکز تئاتر کانون پرورش فکری افزود: در طرح تئاتر-مدرسه به دنبال ایجاد تنوع در مراکز تعلیم و تربیت بودیم. تئاتر ابزار بسیار خوبی برای تفهیم بهتر سرفصل‌های درسی‌ای است که بچه‌ها با آن‌ها مشکل دارند و می‌شود از ظرفیت تئاتر در این حوزه به خوبی استفاده کرد. 
وی در پاسخ به این سوال که موضوعات نمایشی بر چه اساسی انتخاب شده، گفت: قرار یا هماهنگی خاصی با وزارت آموزش و پرورش در این راستا نداشته‌ایم، ولی کارشناسان آموزشی کلیدواژه‌هایی را در اختیارمان گذاشته‌اند و کتاب‌های درسی هم به دست کارگردان‌ها رسیده تا خودشان از نزدیک آن‌ها را مطالعه کرده و با موضوعات و محورها آشنا شوند. 
 
یکی از ایرادهایی که به نمایش‌های کودکان وارد می‌شود، طول زمانی نامتناسب آن‌ها است؛‌ کریمی صارمی در همین حال گفت: هرکدام از این نمایش‌ها 20 تا 30 دقیقه زمان می‌برد و قرار است در قالب گروه‌های 3 تا 6 نفره اجرا شوند. با این طرح از یک طرف خیال اولیای مدرسه از سلامت ادبیات نمایشی که دانش‌آموزان با آن مواجه اند راحت می‌شود و از طرف دیگر امیدواریم که بتوانیم دی‌وی‌دی این نمایش‌ها را نیز برای بچه‌های مناطق محروم که امکان دیدن این تئاترها را از نزدیک ندارند، آماده کنیم و البته که بحث حمایت از کارگردان‌ها و گروه‌های تئاتری هم از جمله اهداف این طرح مد نظرمان بوده است. 
انسان و کامپیوتر از فارسی پنجم، تاریخ هنر از سال چهارم، کلوچه‌ی بیچاره از فارسی پنجم، حکایت‌های ایرانی از فارسی دوم، انتظار از فارسی پنجم، خدا با ما حرف می‌زند از فارسی چهارم، قدم یازدهم از فارسی چهارم، ستاره‌ی آسمان از نجوم چهارم و پنجم، آهو و پرنده، طوطی و بازرگان و انسان نخستین و تمدن اجتماعی و... از جمله درس‌هایی هستند که دستمایه‌ی 15 اثر اولیه‌ی طرح «تئاتر-مدرسه» قرار دارند. 
 



پیام شما؟
در صورت پاسخ، من را با ایمیل با خبر کن
نظرات کاربران